Forem: Zeki Ahmet Bayar

Miço ile Eski Sürümde Kalan Uygulamaları Güncellemek

Zeki Ahmet Bayar — Thu, 10 Mar 2022 10:07:32 +0000

Bilindiği üzere olası güvenlik açıklarında programların eski versiyonda kalması tehditlere açık olunmasına sebep olmaktadır. Bu senaryonun yaşanmaması için Miço ajanı ile ortamda bulunan Windows ya da GNU/Linux cihazların üzerinde koşan programları bir kaç dakikada güncellemek mümkün.

Bu yazıda da ortamda bulunan eski Google Chrome sürümlerini tespit edip toplu şekilde nasıl güncellenir konusunu konuşacağız.

1. Program Versiyonlarını Tespit Etmek

Öncelikle cihazların üzerindeki mevcut Google Chrome sürümünü tespit edelim. Bu işlemi yapabilmek için basit düzeyde bir osquery sorgusu yazmamız gerekiyor.

İstenirse buradaki adresten indirilip aşağıdaki makale takip edilerek hazır bir Miço görevi nasıl içe aktarılır konusu öğrenilebilir.

Miço Görevlerini İçe Aktarmak

Zeki Ahmet Bayar for Liman ・ Mar 10 '22

#mico #liman #gorev

Mevcut versiyonları tespit etmek için yeni bir görev oluşturuyoruz.

Görev ayarlarında da görüldüğü üzere daha önce hazırlanmış olan ve sadece Windows Makinelerin bulunduğu koleksiyona, her 60 dakikada bir çalışmak üzere ilgili görevi gönderiyoruz.

Görevi alan cihazların verdiği cevapları aşağıdaki gibi task sonuçlarında görebiliriz.

Gelen cevaplardan da görüldüğü üzere 4 cihazdan 3'ü Google Chrome 94.0.x.x versiyonunda iken yalnızca 1 tanesi 99.0.x.x yani güncel versiyonda.

Eski versiyonda kalan cihazları güncellemek için bir sonraki adımda görev sonuçlarından koleksiyon oluşturup yalnızca bu cihazlara güncelleme görevi göndereceğiz.

2. Görev Sonuçlarından Koleksiyon Oluşturmak

Liman MYS Miço eklentisi arayüzünden koleksiyonlar sekmesinde gelerek Create Collection butonuna tıklıyoruz.

Açılan pencerede sonuçlarına göre koleksiyon oluşturacağımız görevi seçerek istediğimiz filtreyi ekliyoruz.

Bu uygulamada Get Current Chrome Version görevine 94 cevabını veren cihazları bir koleksiyonda toplamak istediğimiz için aşağıdaki gibi bir filtre oluşturuyoruz.

Oluşturduğumuz filtrelere uyan makineler Computers with Older Versions of Chrome koleksiyonu altında fotoğraftaki gibi toplandığı görülmektedir.

Bir sonraki adımda oluşturduğumuz bu koleksiyona güncel chrome paketini göndererek versiyonlarını güncelleyeceğiz.

3. Koleksiyona Görev Göndermek

Bu işlem için yeniden ana ekranda bulunan Görev oluştur butonuna basıyoruz. Gelen ekranda aşağıdaki gibi File-transfer eklentisi ile güncelleme işlemini gerçekleştireceğiz.

İki aşamadan ilkinde dosyanın nereye taşınacağını seçiyoruz. Miço, yüklenilen dosyayı buraya taşıdıktan sonra ikinci aşama olan komut çalıştırma kısmına eklediğimiz betiği çalıştırarak bu paketin istemciye kurulmasını sağlayacaktır. İlgili komut aşağıdan edinilebilir :

C:\HAVELSAN\google-chrome-99.exe /silent /install

Görevi gönderdikten sonra işlemin doğru bitip bitmediğini anlamak için tekrar versiyonların bulunduğu görevi açarak Google Chrome versiyonlarını kontrol edelim.

Yukarıdaki gibi task sonuçlarını görüntülediğimizde bütün cihazların en son sürüm tarayıcı versiyonuna güncellendiğini rahatlıkla gözlemleyebiliyoruz.

Pardus21 Server Üzerinde Cowrie Honeypot Kurulumu

Zeki Ahmet Bayar — Mon, 14 Feb 2022 18:17:20 +0000

Honeypot Türkçe'de bal küpü anlamına gelen, saldırganı tuzağa düşürmek için yemlendiği bir bilgisayar terimi aslında. Özelleştirmek gerekirse, kurum veya kişilerin sistemlerinde yer alan açıkları tespit etmek ya da bir saldırganın olası davranışlarını analiz etmek için kullandığı bir siber güvenlik yöntemi.

Adından da anlaşılabileceği üzere Honeypot, saldırganların bir sunucuya sızdığını zannetmelerini ve saldırıyı gerçekleştirmeleri için sunucunun tamamen gerçekmiş gibi ayarlanıldığı bir senaryodan
ibaret.

Birden fazla çeşide sahip olan honeypot yöntemi ile siber güvenlik alanındaki çoğu yöntem için saldırgana gerçek bir makine simüle edilebiliyor.

Bugün ise Pardus 21 Server üzerinde SSH/Telnet senaryoları için sıklıkla kullanılan Cowrie Honeypot kurulumunu inceleyeceğiz.

1. Ön gereksinimler

Cowrie Honeypot kurulumu için internete çıkabilen ve dili İngilizce olan bir Pardus 21 Sunucu yeterli olmaktadır.

2. Cowrie Honeypot Kurulumu

Aşağıdaki adımlar yardımı ile basit bir Cowrie Honeypot kurulabilir.

2.1. Bağımlılıkların Kurulması

Cowrie Honeypot aşağıdaki bağımlılıklara sahip olduğu için öncelikle bu paketlerin sunucuya kurulması gerekmektedir.

sudo apt update
sudo apt-get install git libssl-dev libffi-dev build-essential libpython3-dev python3-minimal authbind virtualenv git

Bu bağımlılıklara ek olarak python-virtualenv paketi depolarda bulunmadığı için aşağıdaki gibi kurulmalıdır.

wget http://ftp.de.debian.org/debian/pool/main/p/python-virtualenv/python-virtualenv_15.1.0+ds-2_all.deb
sudo apt install ./python-virtualenv_15.1.0+ds-2_all.deb

2.2. Cowrie Kullanıcısının Oluşturulması

Cowrie Honeypot'u üzerinde kullanacağımız cowrie kullanıcısını oluşturmak için aşağıdaki komut kullanılmalıdır.

sudo adduser --disabled-password cowrie
server@hanipot:~$ sudo adduser --disabled-password cowrie
Adding user `cowrie' ...
Adding new group `cowrie' (1001) ...
Adding new user `cowrie' (1001) with group `cowrie' ...
Creating home directory `/home/cowrie' ...
Copying files from `/etc/skel' ...
Changing the user information for cowrie
Enter the new value, or press ENTER for the default
        Full Name []:
        Room Number []:
        Work Phone []:
        Home Phone []:
        Other []:
Is the information correct? [Y/n] Y

Kullanıcı oluşturulduktan sonra aşağıdaki gibi ilgili kullanıcıya geçiş yapılabilir.

sudo su - cowrie

2.3. Kaynak Kodun İndirilmesi

Tüm bağımlılık ve gereksinimleri indirdikten sonra git yardımı ile Cowrie deposu klonlanır.

git clone http://github.com/cowrie/cowrie

Depo klonlandıktan sonra aşağıdaki gibi ilgili dizine gidilir.

cd cowrie

2.4. Sanal Ortamın Oluşturulması

Ardından aşağıdaki gibi sanal ortam oluşturulur.

virtualenv --python=python3 cowrie-env

Sanal ortam aktif edilir ve gerekli paketler kurulur.

source cowrie-env/bin/activate
(cowrie-env) cowrie@hanipot:~/cowrie$ pip install --upgrade pip
(cowrie-env) cowrie@hanipot:~/cowrie$ pip install --upgrade -r requirements.txt

2.5. Konfigürasyon Dosyasının Şekillendirilmesi

Öncelikle örnek konfigürasyon dosyası adı değiştirilerek bir üst dizine kopyalanır.

cp etc/cowrie.cfg.dist cowrie.cfg

Sonrasında istenilen metin editörü ile konfigürasyon dosyası açılarak aşağıdaki gibi telnet aktifleştirilir.

[telnet]
enabled = true

2.6. Cowrie Honeypot'un Başlatılması

Aşağıdaki gibi Cowrie Honeypot başlatılır.

bin/cowrie start

2.7. Honeypot'a Giriş

Oluşturduğumuz Honeypota ssh ile giriş yapmak için aşağıdaki komut kullanılır. Varsayılan ayarlar gereği kullanıcı adı veya parola olarak ne kullandığınızın bir önemi olmamakla beraber girdiğiniz her komutun detaylıca kayıt altına alınacağını unutmayın 😉 Ayrıca varsayılan port numarası 2222 olduğundan ssh ile bağlanırken bu portunda belirtilmesi gerekmektedir.

PS C:\Users\Zeki Ahmet Bayar> ssh root@192.168.1.49 -p 2222
root@192.168.1.49's password:

The programs included with the Debian GNU/Linux system are free software;
the exact distribution terms for each program are described in the
individual files in /usr/share/doc/*/copyright.

Debian GNU/Linux comes with ABSOLUTELY NO WARRANTY, to the extent
permitted by applicable law.
root@svr04:~#

Serinin devamı olarak Honeypot'a giriş yapılabilecek kullanıcıları ve parolaları belirleme, Honeypot üzerinde kullanılabilecek komutları belirleme, Honeypot'a brute-force atak ile saldırma gibi konuları inceleyerek basit düzeyde eğleneceğiz.

🤖🤖🤖

Basit Şekilde Test Ortamlarını Otomatize Etmek

Zeki Ahmet Bayar — Fri, 21 Jan 2022 05:33:29 +0000

Gerek evde gerekse iş yerinde test ortamları hazırlamak çoğu zaman bir kabusa dönüşebiliyor. Bazı durumlarda ortam hazırlamak amacın yerine geçip saatleri aldığındaysa hem iş verimi oldukça düşüyor hem de dakikalar alacak bir task yerini saatlere bırakabiliyor.

Bunun uzunca süredir farkında olsam da basit ortamlarımı otomatize edebilmek için sonunda bir adım attım.

Şablon Hazırlamak

Bu kısma testlerde sıkça kullandığım GNU/Linux dağıtımlarını listelemekle başladım. Listenin önde gelenleri ise Pardus 19.5 Server/XFCE, Pardus 21.0 Server/XFCE oldu.

Bu dağıtımlar için ilk adımda sıklıkla ihtiyaç duyduğum gereksinimlerim ise,

SSH, git, dbus paketlerinin kurulu olması,
Şablonu her klonladığımda basitçe hostname değiştirebilmek,
Şablonu her klonladığımda basitçe ip adresini değiştirebilmek oldu.

Paketleri kurmak kolaydı ancak son iki madde için birer betik yazmam gerekti.

Debian Tabanlı Sistemlerde Hostname Değiştirmek

El ile yapmak çok kolay da olsa şablonun içerisine yerleştirilecek bir script her ihtimalde işi çok daha kolaylaştıracağından bu iş için basit bir betik yazdım.

Kullanımı ise şu şekilde;

chmod +x hostname_change.sh
sudo ./hostname_change.sh yeni_ip

Debian Tabanlı Sistemlerde Ip Değiştirmek

Bu adımda ise bir ön gereksinim bulunmakta. Şablonun içerisinde bu betiği yerleştirmeden önce bir kez ip adresini sabitlemek gerekiyor. Bunun için buradaki adres kullanılabilir.

Sonrasında betiği şablona yerleştirip aşağıdaki gibi kullanılabilir;

chmod +x ip_change.sh
sudo ./ip_change.sh yeni_ip

How to Create Private Vagrant Cloud on Ubuntu 20.04

Zeki Ahmet Bayar — Wed, 22 Dec 2021 22:45:24 +0000

You may want to keep your Vagrant boxes in your own repository instead of the global cloud structure.

This can often be quite important for internal policies. Moreover, it makes sense to keep the vagrant boxes you think are in a place where only you can access them.

For this and similar reasons, I tried to create my secret vagrant repository and I saw that they explained the way to do it on the internet only for RHEL.

And you know... Some people (like me) are just not used to RHEL.

For these reasons, I wanted to explain how we can do this on Ubuntu.

1. Apache Installation

As can be expected, we first start with installing the Apache.



sudo apt update
sudo apt install apache2

1.1. Creation of Necessary Directories

Before configuring Apache, we can create the necessary log directories.



sudo mkdir /var/log/apache2/vcloud

1.2. Apache Configuration

To configure Apache simply, create a configuration file named vcloud.conf under /etc/apache2/sites-available/. Then add the following configurations into this file.



NameVirtualHost *:80

<VirtualHost *:80>
    ServerAdmin zeki@acik.lab
    ServerName vcloud.acik.lab
    ServerAlias www.vcloud.acik.lab
    DocumentRoot /var/www/html
    <Directory "/var/www/html">
        Options All Indexes FollowSymLinks
        Order allow,deny
        Allow from all
  </Directory>
  ErrorLog /var/log/apache2/vcloud/error.log
  CustomLog /var/log/apache2/vcloud/access.log combined
</VirtualHost>

ServerName is very important in this configuration. In the future we will need to create a host record to access it.

1.3. Activate Configuration

To activate the configuration follow the steps.



cd /etc/apache2/sites-available
sudo a2ensite vcloud.conf

1.4. Create Local Host Record

Create a record to reach the ServerName you gave in the configuration.

To do this, add a line /etc/hosts file like this.



10.20.30.78    vcloud.acik.lab

If you try to access the repository from Windows, the address of this file should be something like C:\Windows\System32\Drivers\etc\hosts

1.5. Create Directories for Vagrant Box

Create directories where we will put the Vagrant box. I choose the Pardus 21.0 distribution that I created myself.



sudo mkdir -p /var/www/html/vcloud/vagrant/pardus/21

2. Get Vagrant Box

That moment has come! Let's download the vagrant box. (If you feel lost, you should experience Pardus 21 with me.)



sudo wget -O /var/www/html/vcloud/vagrant/pardus/21/pardus-21-0.1.0.box https://app.vagrantup.com/zeki/boxes/pardus21/versions/0.1.0/providers/virtualbox.box

2.1. Create Metadata File

After the download is complete, create a metadata file named pardus-21.json under /var/www/html/vcloud/vagrant/. Don't mind the word metadata being so cool, it's just a json file and fill its content as below.



{
  "name": "pardus/21",
  "description": "Pardus 21.0 XFCE",
  "versions": [
    {
      "version": "0.1.0",
      "providers": [
        {
          "name": "virtualbox",
          "url": "http://vcloud.acik.lab/vcloud/vagrant/pardus/21/pardus-21-0.1.0.box"
        }
      ]
    }
  ]
}

3. Restart Apache Services

After completing all these steps, we can activate Apache service.



sudo systemctl start apache2
sudo systemctl enable apache2

3.1. Accessibility Test

If all goes well you should see vagrant boxes at http://vcloud.acik.lab/vcloud/vagrant/.

4. Testing

Create new Vagrant directory and Vagrantfile to test. (On the another server.)



mkdir pardus-21 && cd pardus-21
touch Vagrantfile

Insert the following lines into the Vagrantfile.



Vagrant.configure("2") do |config|
  config.vm.box = "pardus/21"
  config.vm.box_url = "http://vcloud.acik.lab/vcloud/vagrant/pardus-21.json"
  config.vm.synced_folder ".", "/vagrant", id: "vagrant-root", disabled: true
end

LET'S VAGRANT UP!



cd ~/pardus-21 
vagrant up

The output should look like this.

Congratulations!! You now have a secret vagrant repository!

Ubuntu 20.04 Üzerinde Vagrant Kurulumu

Zeki Ahmet Bayar — Wed, 15 Dec 2021 19:51:11 +0000

Vagrant, topluluk tarafından fazla bilinmese de aslında tıpkı Docker gibi bir sanallaştırma aracı. Ancak tabii ki Docker'dan daha eski ve aralarında temel olarak ayrışmış farklar var.

Bunlardan en bilineni, Docker sistem ve ağ servislerinin kullanımında geride kalırken Vagrantın tıpkı yeni bir sanal makineymiş gibi bu servisleri de beraberinde getirerek tamamen gerçekçi test ortamları sağlaması.

Örneğin test ederken çeşitli sistem servislerini görüntülemeniz gereken bir yazılım geliştiriyorsanız, Vagrant sizin için bulunmaz bir nimetken Docker biraz daha geri planda kalıyor.

Bu yazıda da Docker'dan daha yavaş çalışan, daha çok kaynak kullanan ancak gerekli durumlarda bir kahramana dönüşen Vagrant'ın en çok kullanılan sunucu dağıtımlarından biri olan Ubuntu 20.04 üzerine nasıl kurulacağından bahsedeceğim.

VirtualBox Ayarları

Ubuntu üzerine Vagrant kurabilmek için öncelikle kullandığınız sanallaştırma yazılımı üzerinde 'İç içe sanallaştırma' özelliğinin açılması gerekmektedir.

VirtualBox üzerinde bu özelliği aktif hale getirmek için, İlgili Sanal Makine Ayarları > Sistem > İşlemci > Nested VT-x/AMD-V ' i aktifleştir seçeneğinin işaretli olması gerekmektedir.

Eğer bu seçenek VirtualBox üzerinde silik bir şekilde gözüküyorsa aşağıdaki adımlar takip edilerek Powershell üzerinden aktifleştirilebilir.

VirtualBox'ın kapatılması

Bu işlemden önce eğer hali hazırda VirtualBox açıksa veya arka planda çalışan bir sanal makine varsa tamamı kapatılmalıdır.

VirtualBox'ın sistem üzerinde tanımlanması

Virtualbox'ı sistem üzerinde tanımlamak için,



SET PATH=%PATH%;"C:\Program Files\Oracle\VirtualBox"
$env:PATH = $env:PATH + ";C:\Program Files\Oracle\VirtualBox"

komutları Powershell üzerinde çalıştırılır. Bu sayede Powershell üzerinde VBoxManage aracı kullanılabilir hale gelecektir.

İç içe sanallaştırmanın açılması

Aşağıda yer alan VBoxManage komutu sayesinde ilgili sanal makine için iç içe sanallaştırma aktif hale getirilir.

Not: vm-name yerine iç içe sanallaştırmanın açılacağı sanal makinenin görünür adı yazılır.



VBoxManage modifyvm vm-name --nested-hw-virt on

İç içe sanallaştırmanın açıldığının kontrolü

Sanallaştırma açıldıktan sonra sanal makine ayarları aşağıdaki gibi gözükmelidir.

Buna ek olarak Ubuntu içerisinde cpu-checker paketi ile kvm'in açık olduğundan emin olunmalıdır.



# sudo apt install cpu-checker
# sudo kvm-ok

Çıktı aşağıdaki gibi görünmelidir.

VirtualBox Kurulumu

Evet, biraz garip görünse de VirtualBox üzerinde çalışan Ubuntu 20.04 üzerine tekrar VirtualBox kurulması gerekmektedir. Çünkü vagrant aslında kendi başına tamamen bir sanallaştırma yazılımı değildir, Vagrant Box'ları ayağa kaldırmak için arka tarafta VM-Ware, VirtualBox gibi sanallaştırma yazılımlarına ihtiyaç duyar.

Ubuntu 20.04 üzerinde,



sudo apt update
sudo apt install virtualbox

komutları ile VirtualBox kurulur.

Vagrant Kurulumu

Sağlayıcıyı sisteme kurduktan sonra Vagrantı kurmak için son sürüm deb paketi wget komutu yardımı ile indirilir.



wget https://releases.hashicorp.com/vagrant/2.2.19/vagrant_2.2.19_x86_64.deb

İndirilen deb paketi,



sudo apt install ./vagrant_2.2.19_x86_64.deb

komutu ile sisteme kurulur.

İlk Vagrant Box'ın Başlatılması

Öncelikle bir Vagrant Box başlatmak için boş bir dizin oluşturulur ve kaldırılmak istenen işletim sistemi vagrant init'e parametre olarak verilir.



mkdir my_first_vagrant && cd my_first_vagrant
vagrant init centos/8

Ayağa kaldırılmak istenen ilgili dağıtım veya işletim sistemi Vagrant Cloud üzerinden bulunabilir.

Örneğin bir pardus21 ayağa kaldırmak için zeki/pardus21 kullanılabilir.

Vagrant init çalıştırıldıktan sonra bulunulan dizine bir Vagrantfile dosyası oluşturmaktadır. Bu dosyanın içerisinde şu anlık sadece kaldırılması istenen işletim sistemi/dağıtım yazsa da, vagrant içerisine dosya gönderme, vagrant içerisinde komut çalıştırma vb gibi adımlar da tanımlanabilir.

Vagrant'ı Ayağa kaldırma

Vagrant up komutu ile Vagrantfile'ın bulunduğu dizinde başlatılan vagrant ayağa kaldırılır.



vagrant up

SSH ile Vagrant'a Bağlanma

Vagrant ayağa kalktıktan sonra SSH ile bağlanabilmek için,



vagrant ssh

komutu kullanılır.

GitHub Actions Hackathon'21 - Samba Compiler

Zeki Ahmet Bayar — Mon, 06 Dec 2021 20:34:17 +0000

What is Samba ?

We know that when you think of samba, you immediately think of happy Brazilians dancing.

But.. We are so sorry because situation here is not quite what you think. (We know that you are trying to hide your bewilderment because we experienced the same at the beginning.)

So it always happens like this...

Now let's come to our main topic, what is the real samba we are talking about?

SAMBA is a project developed in 1991 by re-adapting the SMB network protocol as free software with reverse engineering methods.

However, it is also worth mentioning that the difference from the default SMB protocol to which it is implemented progresses in a path and version map.

For example, SAMBA 3 released in 2003, enabled the integration of file and printer services between GNU/Linux systems and Windows systems.

Of course, it didn't aim to be an MS Active Directory competitor yet in this version.

But we all knew that one day it would be like this... or not... Well, don't be fooled by how precise I am. Because I was 4 years old then and I didn't even have the slightest idea about samba. I'm talking about the dance.

Years later, with the Samba4 version, which started in 2009 and was announced in 2012, a Domain Controller role similar to MS Active Directory can be added.

And Windows, Mac and GNU/Linux systems can access this Domain Controller with the same configuration. Currently, there is version 4.15.2 and a new version is released approximately every 6 months.

As such, it is a very active free software project.

To summarize briefly, nowadays samba can be used as an alternative to MS Active directory with various configurations. I emphasize certain configurations.

↪️ Samba Compiler

As it is known, the latest version of Samba packages in the most popular GNU/Linux disturbitions repositories does not contain the domain controller role.

If you want to configure samba as a latest version of domain controller, you have to recompile Samba from the source code with various instructions found in Samba Wiki.

This causes instructions to be re-executed in each version (every 6 months). In addition, package dependencies that change in each version can cause Samba to not work properly.

For these reasons, we designed the Samba Compiler Actions structure.

Structural privileges

Thanks to its generic structure, Samba Compiler Actions can easily adapt to that version whenever a new version is released.
Since we are aware that Samba can be compiled on many platforms, we have prepared the repository to release each distribution separately, such as centos/debian/ubuntu.
- Although, it's only available for debian at the moment. All open source supporters are welcome to support this issue in the future!

If you want, you can also create your own .deb and .rpm packages by using this source code compiled with the necessary configurations. In this way, you can easily create or migrate samba domain in all distributions.
- We've already made a development for the .deb package! To browse: Samba Debian Package Generator

Submission Category

The category of these actions is of course 'Maintainer Must-Haves'!

Yaml File or Link to Code

As an example of our logically easy-to-understand actions structure:



- name: Get Samba From Docker
        id: get_samba
        run: |
          docker create -ti --name tar_container generate_tar bash
          docker cp tar_container:/opt/samba.tar.gz ./
          package_name="samba-${{steps.prepare.outputs.os_name}}${{steps.prepare.outputs.os_version}}-${{steps.prepare.outputs.samba_version}}-${{steps.date.outputs.date}}.tar.gz"
          mv samba.tar.gz $package_name
          mkdir samba_directory
          cp $package_name samba_directory

          echo ::set-output name=path::$(pwd)/"$package_name"
          echo ::set-output name=filename::"$package_name"

      - name: Create Release
        id: create_release
        uses: actions/create-release@main
        env:
          GITHUB_TOKEN: ${{ secrets.GITHUB_TOKEN }}
        with:
          tag_name: source-${{steps.prepare.outputs.os_name}}-${{steps.prepare.outputs.os_version}}-${{steps.prepare.outputs.samba_version}}-${{steps.date.outputs.date}}
          release_name: source-${{steps.prepare.outputs.os_name}}-${{steps.prepare.outputs.os_version}}-${{steps.prepare.outputs.samba_version}}-${{steps.date.outputs.date}}
          body: |
            Changes in this Release
              - Will be add.
          draft: false
          prerelease: false

      - name: Upload the Samba Source Tar to Release Assets
        id: upload-release-asset
        uses: actions/upload-release-asset@v1
        env:
          GITHUB_TOKEN: ${{ secrets.GITHUB_TOKEN }}
        with:
          upload_url: ${{ steps.create_release.outputs.upload_url }}
          asset_path: ${{ steps.get_samba.outputs.path }}
          asset_name: ${{ steps.get_samba.outputs.filename }}
          asset_content_type: application/tar+gzip

If you want to review all the code Samba Source Code generator is here! ⬇️

aciklab / samba_source

Samba source code generator.

Samba Compiler

As it is known, the Samba package in the GNU&Linux repositories does not contain the domain controller role.

If you want to configure samba as a domain controller, you have to recompile Samba from the source code with various instructions found in Samba Wiki.

This causes instructions to be re-executed in each version (every 6 months). In addition, package dependencies that change in each version can cause Samba to not work properly.

For these reasons, we designed the Samba Compiler Actions structure.

Usage

This repo currently pushes its releases by default at Samba Debian Package Generator. If you do not want to send the releases to another repository, please clean the following files first - Dockerfile - actions.yml - entrypoint.sh - .github/workflows/generate.yml 's 'Pushes to another repository' block

If you want to publish your releases elsewhere, change the values in the .github/workflows/generate.yml 's 'Pushes to another repository'…

View on GitHub

Additional Resources / Info

Of course we used some resources to develop this actions.

Our Team

Rsync ile CentOS8 Üzerinde Dizin Senkronizasyonu

Zeki Ahmet Bayar — Thu, 30 Sep 2021 10:38:42 +0000

Rsync ile dizin senkronizasyonu yapmak için öncelikle sunucular arasında parolasız erişimi sağlamak gerekmektedir.

1- SSH Paketinin Kurulması

Senkronizasyon yapılacak sunucuların her ikisine gidilerek,

yum install ssh

komutu ile SSH paketi kurulur.

2- SSH Konfigürasyon Ayarlarının Yapılması

Her ikisi sunucuda da,

cd ~
mkdir .ssh
touch .ssh/config .ssh/known_hosts .ssh/authorized_keys

komutları ile gerekli SSH dizin yapısı oluşturulur. Daha sonra ilk sunucuda,

nano .ssh/config

ile konfigürasyon dosyası açıldıktan sonra,

Host server02 # İkinci sunucu kısa adı
    HostName 10.0.0.2 # İkinci sunucu ip adresi
    User root # Rsync için kullanılacak user
    Port 22

ikinci sunucunun bilgileri girilir. Aynı işlem ikinci sunucuda da, birinci sunucunun bilgileri girilerek uygulanır.

3- SSH Anahtarının Oluşturulması

SSH anahtarı oluşturmak için her iki sunucuda da,

ssh-keygen

komutu çalıştırılır. Gelen sorular boş geçilerek anahtar ikilisi oluşturulur.

ssh-keygen
Enter file in which to save the key (/root/.ssh/id_rsa):
Enter same passphrase again:
Your public key has been saved in /root/.ssh/id_rsa.pub.
SHA256:*************************** username@pc
+---[RSA 3072]----+
|..B+             |
|                 |
|o.o..            |
|+* ..         o  |
|+.o.    S.   . + |
|.  ... oo o . E o|
|..         . . + |
|+o +sssss     o  |
|+o*o.  *+o       |
+----[SHA256]-----+

Her iki sunucuda da anahtar ikilisi oluşturulduktan sonra birinci sunucuda,

ssh-copy-id server02

ve ikinci sunucuda,

ssh-copy-id server01

komutları çalıştırılarak anahtarlar birbirlerine kopyalanır. Kopyalama işleminden sonra birinci sunucuda,

ssh server02
exit

ve ikinci sunucuda,

ssh server01
exit

komutları çalıştırıldığında parolasız erişimin sağlandığı görülmelidir. SSH bağlantılarının sonlandırılması için her bağlantı sonrasında exit komutu çalıştırılmalıdır.

4- Betiğin Sisteme Eklenmesi

4.1. - Gerekli Paketlerin Kurulması

yum install inotify-tools

ile gerekli paketler kurulur.

4.2. - Dosya Senkronizasyonu Betiğinin Sisteme Yerleştirilmesi

Gerekli dizini oluşturmak için,

mkdir /usr/share/rsync

komutu kullanıldıktan sonra,

nano /usr/share/rsync/file-sync.sh

komutu ile ilgili dosya açılır ve içerisine,

while inotifywait -r -e modify,attrib,close_write,move,create,delete /bu/sunucuda/esitlenecek/dizin/; do
    rsync -aAXru --progress --delete /bu/sunucuda/esitlenecek/dizin/ server02:/karsi/sunucuda/esitlenecek/dizin/
done

betiği yerleştirilir.

Bu betikte, /bu/sunucuda/esitlenecek/dizin/ yerine betiğin yerleştirileceği sunucuda eşitlenmesi istenen dizinin yolu verilmelidir.

/karsi/sunucuda/esitlenecek/dizin/ yerine ise, karşı sunucuda eşitlenmesi istenen dizinin yolu verilmelidir.

Bu uygulama her iki sunucuya da çapraz olarak yapılmalıdır.

5- Servis Dosyalarının Oluşturulması

Yukarıda hazırlanan betiklerin servis haline getirilip sürekli olarak senkronizasyonun sağlanması gerekmektedir. Bunun için,

nano /etc/systemd/system/rsync-client.service

komutu ile servis dosyası açılır ve içerisine,

[Unit]
Description = SyncService
After = network.target
[Service]
PIDFile = /run/syncservice/syncservice.pid
User = root
Group = root
ExecStartPre = /bin/mkdir /run/syncservice
ExecStart = /bin/bash /usr/share/rsync/file-sync.sh
ExecReload = /bin/kill -s HUP $MAINPID
ExecStop = /bin/kill -s TERM $MAINPID
ExecStopPost = /bin/rm -rf /run/syncservice
PrivateTmp = true
[Install]
WantedBy = multi-user.target

dosyası eklenir.

Bu dosyanın değiştirilmesine gerek yoktur. Her iki sunucuya da aynı şekilde eklenmelidir.

6- Servislerin Başlatılması

Servisler hazırlandıktan sonra,

systemctl daemon-reload
systemctl start rsync-client.service
systemctl enable rsync-client.service

işlemleri her iki sunucuda da yapılmalıdır.

Servisin doğru çalıştığı, çıktının aşağıda yer alan çıktıya benzerliği ile kontrol edilebilir.

[root@localhost ~]# systemctl status rsync-client.service
● rsync-client.service - SyncService
   Loaded: loaded (/etc/systemd/system/rsync-client.service; disabled; vendor preset: disabled)
   Active: active (running) since Tue 2021-09-28 06:10:30 EDT; 13s ago
  Process: 8286 ExecStopPost=/bin/rm -rf /run/syncservice (code=exited, status=0/SUCCESS)
  Process: 8284 ExecStop=/bin/kill -s TERM $MAINPID (code=exited, status=0/SUCCESS)
  Process: 8289 ExecStartPre=/bin/mkdir /run/syncservice (code=exited, status=0/SUCCESS)
 Main PID: 8291 (bash)
    Tasks: 2 (limit: 4755)
   Memory: 592.0K
   CGroup: /system.slice/rsync-client.service
           ├─8291 /bin/bash /usr/share/rsync/file-sync.sh
           └─8294 inotifywait -r -e modify,attrib,close_write,move,create,delete /root/yedek/

Sep 28 06:10:30 localhost.localdomain systemd[1]: rsync-client.service: Succeeded.
Sep 28 06:10:30 localhost.localdomain systemd[1]: Stopped SyncService.
Sep 28 06:10:30 localhost.localdomain systemd[1]: Starting SyncService...
Sep 28 06:10:30 localhost.localdomain systemd[1]: Started SyncService.
Sep 28 06:10:30 localhost.localdomain bash[8291]: Setting up watches.  Beware: since -r was given, th>
Sep 28 06:10:30 localhost.localdomain bash[8291]: Watches established.

NOT : Senkronizasyonda yaşanan gecikmeler veri kaybına sebep olabilir !

Pardus 21 Üzerinde Zabbix Server Kurulumu

Zeki Ahmet Bayar — Mon, 13 Sep 2021 09:53:11 +0000

Ön Hazırlıklar

Elinizdeki Pardus 21 sunucusunu bir Zabbix sunucusuna dönüştürmek istiyorsanız, rehberin zorunlu adımlarından olmasa da tavsiyemiz olarak bu adımı tamamlayabilirsiniz.

Zabbix-Debian Deposunun Sisteme Eklenmesi

Güncel Zabbix-Debian deposunu sisteme eklemek için,

$ wget https://repo.zabbix.com/zabbix/5.4/debian/pool/main/z/zabbix-release/zabbix-release_5.4-1+debian10_all.deb
# dpkg -i zabbix-release_5.4-1+debian10_all.deb
# apt update

adımları takip edilmelidir.

Gerekli Paketlerin Kurulması

Bir Zabbix sunucusu oluşturmak için gerekli paketlerin aşağıdaki gibi kurulması gerekmektedir.

# apt install zabbix-server-mysql zabbix-frontend-php zabbix-apache-conf zabbix-sql-scripts zabbix-agent mariadb-server mariadb-client

Veri Tabanı Kurulumunun Tamamlanması

Mariadb veri tabanının kurulumunu tamamlamak için aşağıdaki komutu sunucuda çalıştırıp, gösterilen adımların uygulanması gerekmektedir.

Bu adımda önemli olan veri tabanı root parolasını kaydetmektir.

mysql_secure_installation

Bu adımı tamamladıktan sonra, veri tabanı servisinin çalışıyor olduğunu kontrol edelim.

systemctl status mariadb.service

Zabbix Veri Tabanının Oluşturulması

Zabbix Server'a ait veri tabanını oluşturmak için aşağıdaki adımları takip edelim.

$ mysql -uroot -p
$ MariaDB [(none)]> create database zabbix character set utf8 collate utf8_bin;
$ MariaDB [(none)]> create user zabbix@localhost identified by 'password';
$ MariaDB [(none)]> grant all privileges on zabbix.* to zabbix@localhost;
$ MariaDB [(none)]> quit;

Veri tabanını oluşturduktan sonra, verileri içe aktaralım. Bu adımda istenen parolanın, veri tabanı oluşturulurken oluşturulan kullanıcının parolası olduğu unutulmamalıdır.

zcat /usr/share/doc/zabbix-sql-scripts/mysql/create.sql.gz | mysql -uzabbix -p zabbix

Zabbix'in Konfigüre Edilmesi

Bu adıma kadar eksiksiz gelinen senaryolarda yapılması gereken tek şey DBPassword değişkeninin konfigürasyon dosyasına eklenmesidir. Verilen diğer değişkenlerin de kontrol edilmesi kurulumun doğru tamamlanması için faydalı olacaktır.

# nano  /etc/zabbix/zabbix_server.conf

Komutu ile dosyanın içerisine girdikten sonra,

DBName=zabbix
DBUser=zabbix
DBPassword=password

değişkenleri varsa kontrol edilmeli, yoksa eklenmelidir.

Servislerin Başlatılması

Zabbix kurulumu ve konfigürasyonu başarı ile tamamlandıktan sonra servisleri başlatıp, her sistem açıldığında kendiliğinden başlamaları için enable edilmesi gerekmektedir.

# systemctl restart zabbix-server zabbix-agent apache2
# systemctl enable zabbix-server zabbix-agent apache2

Arayüz Konfigürasyonunun Yapılması

Zabbix'in sunucu tarafındaki işlemleri bittikten sonra, arayüz üzerinden de konfigürasyonlarının tamamlanması gerekmektedir. Bunun için http://serverip/zabbix adresine gidelim.

Adımları sonraki diyerek geçelim.

Burada veri tabanı parolamızı girelim.

Finish butonuna tıklayarak kurulumu tamamlayalım. Sonrasında gelen ekranda Zabbix'in varsayılan bilgilerini girerek giriş yapalım.

Kullanıcı adı : Admin
Parola : zabbix

Tebrikler ! Zabbix Server, Pardus 21 üzerine başarıyla kuruldu.

Windows Server Üzerinde SQLite Kurulumu

Zeki Ahmet Bayar — Tue, 24 Aug 2021 12:43:10 +0000

SQLite bilindiği gibi çokça tercih edilen bir veri tabanı yazılımı. Diğer veri tabanı yazılımlarına göre daha sade olması ile öne çıkan SQLite'ın Microsoft Server 2016 üzerinde bir Powershell scripti içerisinde nasıl kullanılacağını beraber inceleyelim.

Versiyon kontrolü

Bu aşamada sistemimizle alakalı bazı versiyon bilgilerini öğreneceğiz. Bu bilgiler bize bir sonraki adım olan indirme adımında hangi SQLite versiyonunu indireceğimize karar verirken yardımcı olacak.

PS> [IntPtr]::Size 

8

komutu sisteminizin kaç bit görmemize yardımcı olur. Bu komuttan 8 çıktısını alıyorsanız 64, 4 çıktısını alıyorsanız 32 bit bir sisteme sahip olduğunuz anlamına gelir.

PS> $PSVersionTable


Name                           Value                                                                                                                                                                                                                             
----                           -----                                                                                                                                                                                                                             
PSVersion                      5.1.14393.693                                                                                                                                                                                                                     
PSEdition                      Desktop                                                                                                                                                                                                                           
PSCompatibleVersions           {1.0, 2.0, 3.0, 4.0...}                                                                                                                                                                                                           
BuildVersion                   10.0.14393.693                                                                                                                                                                                                                    
CLRVersion                     4.0.30319.42000                                                                                                                                                                                                                   
WSManStackVersion              3.0                                                                                                                                                                                                                               
PSRemotingProtocolVersion      2.3                                                                                                                                                                                                                               
SerializationVersion           1.1.0.1

komut çıktısında ise ihtiyacımız olan CLRVersion bilgisi. Örneğin yukarıdaki çıktı için bu bilgi bize .NET 4.0 sürümünü kullanmamız gerektiğini ifade ediyor.

Uygun SQLite Sürümünün İndirilmesi

SQLite indirme bağlantısına giderek edindiğimiz versiyon bilgilerine göre sistemimize uygun SQLite sürümünü indirelim. Bu işlem tarayıcı ya da komut satırı üzerinden gerçekleştirilebilir.

PS> [Net.ServicePointManager]::SecurityProtocol = [Net.SecurityProtocolType]::Tls12
PS> Invoke-WebRequest -Uri "https://system.data.sqlite.org/blobs/1.0.114.0/sqlite-netFx45-binary-bundle-Win32-2012-1.0.114.0.zip" -OutFile C:\Windows\Temp\sqlite.zip

Sıkıştırılmış dosya indirildikten sonra arayüz ya da komut satırı üzerinden ilgili dizine çıkartılmalıdır.

mkdir C:\Windows\sqlite
Expand-Archive C:\Temp\sqlite.zip -DestinationPath C:\Windows\sqlite

İndirilen Dosyanın Sisteme Eklenmesi

İndirilen SQLite dosyasının aşağıdaki gibi sisteme eklenmesi gerekmektedir.

PS> Add-Type -Path "C:\Windows\sqlite\System.Data.SQLite.dll"

Windows Server Üzerinde SQLite Kullanımı

Zeki Ahmet Bayar — Tue, 24 Aug 2021 08:17:28 +0000

Kurulum adımlarını tamamladıktan sonra SQLite'a tam bir giriş yapmak için SQL üzerindeki temel işlemleri beraber inceleyelim.

Veri Tabanı ve Örnek Tablo Oluşturulması

Function createDataBase([string]$db) {
    Try {
        If (!(Test-Path $db)) {

            $CONN = New-Object -TypeName System.Data.SQLite.SQLiteConnection

            $CONN.ConnectionString = "Data Source=$db"
            $CONN.Open()

            $createTableQuery = "CREATE TABLE test(
            ID INTEGER NOT NULL PRIMARY KEY AUTOINCREMENT,
            name              TEXT    NULL,
            surname           TEXT    NULL,
            number            TEXT    NULL,
            address           TEXT    NULL
            );"

            $CMD = $CONN.CreateCommand()
            $CMD.CommandText = $createTableQuery
            $CMD.ExecuteNonQuery()
            $CMD.CommandText = $createUniqueIndex
            $CMD.ExecuteNonQuery()

            $CMD.Dispose()
            $CONN.Close()
            Write-Host "Veri tabanı başarıyla oluşturuldu."

        } Else {
            Write-Host "Veri tabanı zaten var."
        }

    } Catch {
        Write-Host "Veri tabanı oluşturulamadı !"
    }
}
Add-Type -Path "C:\Windows\sqlite\System.Data.SQLite.dll"
createDataBase "C:\Windows\db\testVT.sqlite"

Yukarıdaki Powershell betiğinde kısaca test adında bir veri tabanı oluşturuyor, bu veri tabanının içine de id, ad, soyad, numara ve adres kolonlarını içeren bir tablo ekliyoruz.

Tabloya Veri Ekleme İşlemi

Function insertDatabase([string]$db, [System.Collections.ArrayList]$rows) {

    Try {
        If (Test-Path $db) {

            $CONN = New-Object -TypeName System.Data.SQLite.SQLiteConnection

            $CONN.ConnectionString = "Data Source=$db"
            $CONN.Open()

            $CMD = $CONN.CreateCommand()
            ForEach($row in $rows) {
                $sql = "INSERT OR REPLACE INTO test (ID,name,surname,number,address)"
                $sql += " VALUES ((select ID from test where number = @number),@name,@surname,@number,@address);"

                $CMD.Parameters.AddWithValue("@ID", $NULL)
                $CMD.Parameters.AddWithValue("@name", $row.name)
                $CMD.Parameters.AddWithValue("@surname", $row.surname)
                $CMD.Parameters.AddWithValue("@number", $row.number)
                $CMD.Parameters.AddWithValue("@address", $row.address)

                $CMD.CommandText = $sql
                $CMD.ExecuteNonQuery()
            }

            $CMD.Dispose()
            $CONN.Close()

            Write-Host "Kayıtlar başarıyla eklendi."

        } Else {
            Write-Host "Veri tabanına ulaşılamıyor."
        }

    } Catch {
        Write-Host "Kayıtlar veri tabanına eklenemedi."
    }
}

Add-Type -Path "C:\Windows\sqlite\System.Data.SQLite.dll"
$Rows = New-Object System.Collections.ArrayList
$Rows.Add(@{'name'='Zeki Ahmet'; 'surname'= 'Bayar'; 'number'='5986'; 'address'='127.0.0.1'})
insertDatabase "C:\Windows\db\testVT.sqlite" $Rows

Eklenmek istenen satırlar, main aşamasında tanımlanan Rows listesine add methodu yardımı ile eklenip, insertDatabase fonksiyonuna gönderilmelidir. insertDatabase fonksiyonu eğer verilen numara tabloda başka bir numara ile aynı ise onu güncelleyecek, daha önceden böyle bir satır eklenmediyse yenisini ekleyecektir.

Tablonun Okunması

Function queryDatabase([string]$db, [string]$sql) {

    Try {
        If (Test-Path $db) {

            $CONN = New-Object -TypeName System.Data.SQLite.SQLiteConnection
            $CONN.ConnectionString = "Data Source=$db"
            $CONN.Open()

            $CMD = $CONN.CreateCommand()
            $CMD.CommandText = $sql

            $ADAPTER = New-Object  -TypeName System.Data.SQLite.SQLiteDataAdapter $CMD
            $DATA = New-Object System.Data.DataSet

            $ADAPTER.Fill($DATA)

            $TABLE = $DATA.Tables

            ForEach ($t in $TABLE){
                Write-Output $t
            }

            $CMD.Dispose()
            $CONN.Close()

        } Else {
            Write-Host "Veritabanı bulunamadı."
        }

    } Catch {
        Write-Host "Sorgu gönderilemiyor."
    }
}
Add-Type -Path "C:\Windows\sqlite\System.Data.SQLite.dll"
$Query = "Select * From test"
queryDatabase "C:\Windows\db\testVT.sqlite" $Query

Bu kısımda da oluşturduğumuz veri tabanına eklediğimiz satırları kontrol etmek için basit bir select ifadesini veri tabanına nasıl gönderebileceğimizi gördük. Query değişkenine başka sql sorguları yazarak onların da çıktılarını bu fonksiyon yardımı ile görebilirsiniz.

Bu dokümanda kullanılan fonksiyonlar buradaki bağlantıdan uyarlanmıştır.

Debian 11 Bullseye Kurulumu

Zeki Ahmet Bayar — Sun, 15 Aug 2021 01:26:36 +0000

Debian 11 - Bullseye

Debian'ın 11 numaralı sürümü olan Bullseye'ın kararlı versiyonu 14 Ağustos Cumartesi günü yayınlandı ! Bu heyecan verici olayın üzerinden henüz saatler geçmişken Debian'ın bu çok beklenen sürümü nasıl kurulur, beraber inceleyelim.

Debian 11 Disk Kalıbının İndirilmesi

Debian 11 disk kalıbını buradaki adresten indirelim.

Sanal Makine Ayarları

Öncelikle kullandığımız sanallaştırma yazılımı yardımı ile (bu dokümanda VirtualBox kullanılacaktır) yeni bir sanal makine oluşturalım ve kaynaklarını fiziksel makinemize göre ayarlayalım.

Ayarlar kısmında bulunan ağ ayarlarını aşağıda belirtildiği gibi düzenleyelim.

Ağ ayarlarını yaptıktan sonra indirdiğimiz .iso uzantılı disk kalıbını makinemize yerleştirelim ve bu adımla birlikte ön hazırlıkları bitirerek kurulum aşamasına geçelim.

Başlat tuşu ile makinemizi başlatalım.

Graphical Install seçeneği ile devam edelim.

Bu aşamada belirleyeceğimiz sistem dili, kullanım aşamasında deneyimimizi oldukça etkileyecek bir opsiyon olduğundan dikkatli karar verilmelidir.

Türkçe kurulan dağıtımlar çoğunlukla dil desteği açısından Türkçe'yi kapsamayan yazılımlar için çeşitli kurulum/kullanım sorunlarına sebep olduğundan önerimiz, sorunsuz bir kullanıcı deneyimi için İngilizce seçeneğinin tercih edilmesidir.

İngilizce seçeneği ile devam edelim, sonrasında gelecek olan lokasyon bilgilerini de son adım Türkiye olacak şekilde dolduralım.

Eğer Türkçe Q dizilimine sahip bir klavyeye sahipseniz bu aşamada Türkçe Q klavye dizilimini tercih edebilirsiniz.

Başlangıç ayarlarını tamamladıktan sonra konfigürasyonun tamamlanmasını bekleyelim.

Konfigürasyon tamamlandıktan sonra makine ve kullanıcı ayarlarını belirleyelim.

Eğer sanal makinenizi bir alan adına dahil etmek istemiyorsanız bu adımı boş bırakarak devam edebilirsiniz.

Root kullanıcı parolamızı belirleyelim.

Kişisel kullanıcımızı oluşturmak için istenilen bilgileri dolduralım.

İsteğe bağlı olarak bu adım sahte veri ile doldurulabilir ya da boş bırakılarak devam edilebilir.

Sisteme giriş yapacağımız kullanıcı adını belirleyelim.

Oluşturduğumuz kullanıcıya ait parolayı belirleyelim.

Tavsiye edilen disk seçenekleri ile devam edelim.

Tüm ayarları eksiksiz doldurduktan sonra son adım olan sistemin kurulmasını bekleyelim. Bu adımda sistemin kurulması fiziksel bilgisayarınızın kaynakları ve diskinizin hızı ile doğru orantılı olarak daha uzun/kısa sürecektir.

Sistem kurulumu adımında bize sorulan apt paket yöneticisi yapılandırmasını aşağıdaki seçenekler ile yapılandıralım.

Debian 11'i hangi opsiyonlarla kullanmak istediğimizi işaretleyelim. İsteğe bağlı olarak kendi istediğiniz seçeneklerle kendi Debian 11'inizi oluşturabilirsiniz.

GRUB boot loaderı kurmak için Yes seçeneği ile devam edelim.

GRUB boot loader'ın nereye kurulacağını seçelim. Sanal makinede tek parça bir disk yapılandırdığımız için önümüze çıkan tek seçenek çıkmakta ancak birden fazla disk bölümü ile kurulum yapan okuyucularımız kurmak istediği başka bir disk bölümünü kurulum için işaretleyebilir.

Ve son ! Debian 11'i başarı ile kurduğumuzun göstergesi olan son kurulum adımını da geçerek Debian'ın yeni sürümünü karşılayalım !

Kurulum adımında oluşturduğumuz kullanıcımızı seçerek giriş yapalım.

Debian'ın son sürümü olan Debian 11 Bullseye'ı başarı ile sanal makinemize kurduk ve doğru ayarlarla yapılandırdık. Burdan sonraki deneyim tamamen sizin ihtiyaçlarınız ve istekleriniz doğrultusunda şekillenecek !